Ορειβασία: Ο Tomaz Humar Επιχειρεί το «Αδύνατο» στο Nanga Parbat

Από 13 Ιουλ 2003
Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στα Ιμαλάια είναι η τραβέρσα του Nanga Parbat (8125). Ο μοναδικός άνθρωπος που μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να την πραγματοποιήσει είναι ο μεγάλος Reinhold Messner, όταν το 1970 με μια επική κατάβαση κατάφερε να την ολοκληρώσει σχεδόν ημιθανής. Πρόκειται για την περίπτωση όπου ο ίδιος επέζησε αλλά ο αδελφός του Gunter δεν τα κατάφερε, κρατώντας μέχρι και σήμερα την ένταση και τις αμφιβολίες στις συζητήσεις ανάμεσα στους ορειβατικούς κύκλους για το αν ο Reinhold εγκατέλειψε ή όχι τον αδελφό του πάνω στο βουνό. Όπως κι αν έχει η υπόθεση Messner, η πρόκληση της ακατόρθωτης διαδρομής «κάλεσε» έναν σπεσιαλίστα των σόλο αναβάσεων στα Ιμαλάια, το Σλοβένο Tomaz Humar, που αυτές τις μέρες επιχειρεί το ακατόρθωτο, αυτό που ο Messner είπε ότι «…ένας μόνο ανάμεσα σε χιλιάδες θα μπορούσε να κατορθώσει»…

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ TOMAZ HUMAR ΣΤΟ NANGA PARBAT

24 Ιουλίου
Τα σχέδια της Σλοβένικης αποστολής για ανάβαση στη νότια πλευρά του Nanga Parbat από νέα διαδρομή, ναυάγησαν εξαιτίας των εξαιρετικά δυσμενών καιρικών συνθηκών. Οι θερμοκρασίες στο Πακιστάν ήταν ασυνήθιστα ψηλές για τον μήνα Ιούλιο, γεγονός που είχε ως συνέπεια το λιώσιμο του χιονιού και των πάγων στα βουνά και τον σχηματισμό πολυάριθμων κατολισθήσεων και χιονοστιβάδων.
Τις τρεις πρώτες αποτυχημένες προσπάθειες εγκλιματισμού ακολούθησε η τέταρτη και τελευταία που θα επιχειρούσε ο Tomaz κατά μήκος της διαδρομής του Messner, στο διάστημα της τελευταίας εβδομάδας. Σκόπευε να πραγματοποιήσει ανάβαση ως τα 7,000μ.. Μαζί με τον Stipe, έφτασαν ως τα 6.050μ. όπου έστησαν την Κατασκήνωση ΙΙΙ. Από εκεί συνέχισε μόνος, για να φτάσει στα 7.000μ. ή όσο ψηλότερα μπορούσε, αλλά στη πορεία του αντιμετώπισε πλήθος εμποδίων: κατολισθήσεις, βρέθηκε να περπατάει βυθισμένος ως το στήθος σε μαλακό χιόνι.  Το πρωί της Τρίτης (22 Ιουλίου) –τέταρτης μέρας ανάβασης- ο Tomaz αποφάσισε την διακοπή της επιχείρησης.

20 Ιουλίου
Ένα μήνα μετά την αναχώρησή του από τη Σλοβενία, ο Tomaz επιχειρεί για τέταρτη φορά να ολοκληρώσει την προσπάθεια εγκλιματισμού για την ανάβαση του στο Nanga Parbat. Παρά τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες και τα προβλήματα υγείας που στάθηκαν εμπόδιο μέχρι στιγμής στο εγχείρημά του, ο Humar ξεκίνησε την ανάβαση πάνω στη διαδρομή του Messner στις 18 Ιουλίου. Εξαιτίας των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζαν τις τελευταίες μέρες, τέσσερα από τα μέλη της αποστολής επέστρεψαν στη Σλοβενία νωρίτερα από το προγραμματισμένο. Αν ο Humar αποτύχει και στην τέταρτη προσπάθειά του, αυτός και οι υπόλοιποι της ομάδας θα τους ακολουθήσουν στο ταξίδι της επιστροφής.

18 Ιουλίου
Η 17η Ιουλίου πέρασε κυρίως με ξεκούραση και προετοιμασία για τον εγκλιματισμό στο υψόμετρο. Η ομάδα έχει ανακάμψει πια από τη μυστηριώδη ασθένεια που προσέβαλε όλους τους ορειβάτες της. Ο Tomaz δούλεψε αρκετά με τον εξοπλισμό του: ακόνισε τα πιολέ και τα κραμπόν του, έλεγξε την κατάσταση στο σακίδιό του και στον υπόλοιπο εξοπλισμό. Στις 18 ο Tomaz ξεκινά για τέταρτη φορά τη διαδικασία του εγκλιματισμού. Σύμφωνα με τα όσα είπε στους συνεργάτες του, αυτή θα είναι και η τελευταία του προσπάθεια. Αν και ο καιρός είναι καλός αυτές τις τελευταίες ημέρες, αναμένεται να επικρατήσουν πολύ ψηλές θερμοκρασίες. Σε περίπτωση που ο καιρός ξαναχαλάσει τα σχέδια ή υπάρξουν σοβαρά προβλήματα υγείας, ο Tomaz θα διακόψει την ανάβαση και η αποστολή θα τερματιστεί. Σύμφωνα πάντως με τις σημερινές προβλέψεις, ο καιρός θα είναι καλός τις επόμενες ημέρες αλλά με τη θερμοκρασία να ανεβαίνει κι άλλο, φτάνοντας περίπου στους 0 βαθμούς σε υψόμετρο 6000 μέτρων.

7 Ιουλίου
Πέρα από τις κακές καιρικές συνθήκες που καθυστερούν την εξέλιξη της αποστολής, ήρθε να προστεθεί και μια μυστηριώδης ασθένεια, που έχει προσβάλει τους ορειβάτες. Ο ένας μετά τον άλλο ασθένησαν και προσπαθούν να αναρρώσουν στο BC. Ωστόσο ο Tomaz είναι αισιόδοξος ότι σύντομα θα ξεκινήσει την ανάβαση.

4 Ιουλίου
Μετά τη βελτίωση του καιρού, ο Tomaz μαζί με άλλους τέσσερις ορειβάτες φτάνουν στα 6300, όπου στήνουν την C2. Ο ζεστός καιρός δημιουργεί «πονοκεφάλους», καθώς η καθυστέρηση στο πρόγραμμα είναι σοβαρή και ο Tomaz θα πρέπει να αποφασίσει τι τελικά θα γίνει. Η χιονόπτωση που ξεκίνησε αργά το πρωί αλλά και οι προβλέψεις για 48ωρη διάρκεια της κακοκαιρίας, οδηγούν τον Tomaz να αφήσει για την άλλη φορά την προσπάθεια εγκλιματισμού στα 7000 μέτρα.

30 Ιουνίου
Εννιά ημέρες μετά την άφιξη της αποστολής στο βουνό, ο Tomaz Humar και οι σύντροφοί του έχον στήσει άλλες δύο κατασκηνώσεις, εκτός από την Κατασκήνωση Βάσης (BC): την Προωθημένη Κατασκήνωση Βάσης (ABC) σε υψόμετρο 4200, στις 24 Ιουνίου και την Κατασκήνωση 1 (C1) στα 5000, στις 26 Ιουνίου. Τα σχέδια για το στήσιμο της C2 στα 6300 αναβάλλονται καθώς οι κακές καιρικές συνθήκες αναγκάζουν τους ορειβάτες να υποχωρήσουν στο BC. Οι κατασκηνώσεις στήνονται πάνω στη διαδρομή Messner

21 Ιουνίου
Η αποστολή φτάνει στη βάση του Nanga Parbat, στη νότια πλευρά του βουνού (Rupal), σε υψόμετρο 3400 μέτρα.

16 Ιουνίου
Η 10μελής αποστολή αναχωρεί από τη Ljubljana της Σλοβενίας.


Ο ΟΡΕΙΒΑΤΗΣ TOMAZ HUMAR, ΚΑΙ ΤΟ ΒΟΥΝΟ NANGA PARBAT

Ο Tomaz Humar θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους ορειβάτες της εποχής μας. Η ανάβασή του στη νότια πλευρά του Dhaulagiri του χάρισε παγκόσμια φήμη. Έχει λάβει μέρος σε ακόμα εφτά αποστολές στα Ιμαλάια κι έχει ολοκληρώσει μερικές από τις δυσκολότερες διαδρομές σ όλο τον κόσμο. Προσπαθεί να καταφέρει θεωρητικά αδύνατα εγχειρήματα, από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Απ ότι δηλώνει ο ίδιος, βρίσκει το κουράγιο να αποτολμά τέτοιες προκλήσεις επειδή γι αυτόν η ορειβασία ποτέ δεν ήταν απλά ένα σπορ, ήταν πάντα ένας τρόπος ζωής στον οποίο η πνευματική ετοιμότητα έχει μεγαλύτερη σημασία από τη φυσική ετοιμότητα.

Δεκάδες ορειβάτες προσπάθησαν χωρίς επιτυχία, να κατακτήσουν το Nanga Parbat και μάλιστα περισσότεροι από 30 έχασαν τη ζωή τους μέχρι που ο Αυστριακός Hermann Buhl τα κατάφερε μόνος του να φτάσει στην κορυφή, το 1953. Ο Humar είδε τη μεγάλη πρόκληση στην νότια “πλευρά” (face) του βουνού, την “Πλευρά” Rupal (Rupal Face), η οποία θεωρείται και η ψηλότερη στον κόσμο, με υψομετρική διαφορά σχεδόν 5.000 μέτρα. Ο Buhl αποτελεί για τον Humar ένα ορειβατικό πρότυπο, επειδή υπήρξε ένας πρωτοπόρος της «αλπινιστικής» ορειβασίας, η οποία ενδιαφέρει τον Humar περισσότερο. Το αλπικό στυλ είναι το δυσκολότερο στην ορειβασία αλλά ο Humar δηλώνει ότι η ικανοποίηση της επιτυχίας αποτελεί αποζημίωση για όλες τις προσπάθειες: «το βουνό σου ανταποδίδει ότι έχεις επενδύσει».

Ο Humar επισκέφτηκε για πρώτη φορά το Nanga Parbat τον Αύγουστο του 2002, με αναγνωριστικό σκοπό. Ωστόσο, η τελική απόφαση για την ανάβαση της Πλευράς Rupal πάρθηκε τον Απρίλιο του 2003. Όμως η εντατική προετοιμασία είχε ξεκινήσει λίγους μήνες νωρίτερα, στις 2 Ιανουαρίου. Ο Humar προετοιμάστηκε στη Σλοβενία, στην Κροατία και στη Νορβηγία. Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την αναχώρησή του για το Πακιστάν, πραγματοποίησε πάνω από 350 αναρριχητικές διαδρομές και παγοκαταρράκτες, στους Δολομίτες, στο Val di Melle, στο Chamonix και στις Σλοβενικές Άλπεις.

Περίπου 200 άνθρωποι έχουν φτάσει στην κορυφή του Nanga Parbat, από την πρώτη κατάκτησή του το 1953 μέχρι σήμερα και οι περισσότερες απ τις αναβάσεις έγιναν από τη βόρεια πλευρά (Diamir Face). Μέχρι σήμερα υπάρχουν μόνο τρεις πετυχημένες αναβάσεις από τη νότια Πλευρά: η Γερμανο-Ιταλική διαδρομή, που σκαρφαλώθηκε από τους αδελφούς Messner το 1970 (η ανάβασή τους δεν έχει γνωρίσει μέχρι και σήμερα επανάληψη!), η Πολωνο-Μεξικανική διαδρομή, που ανοίχτηκε από τους Jerszy Kukuczka και Carlos Carsolio και τέλος, η διαδρομή Schell. Στόχος του Humar είναι να σκαρφαλώσει μια εντελώς καινούργια διαδρομή, ανάμεσα στις δύο πρώτες.

Όταν θα βρεθεί στην Πλευρά, ο μόνος δρόμος επιστροφής για τον Humar θα είναι να περάσει από την άλλη μεριά της κορυφής, πράγμα που του δίνει δύο επιλογές: να κατηφορίσει από τη διαδρομή του Messner ή να κατέβει κατευθείαν από την Πλευρά Diamir. Εάν πετύχει, τότε θα πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα κατορθώματα της σύγχρονης ορειβασίας. Ο ίδιος ο Reinhold Messner έχει πει ότι «…ανάμεσα σε χιλιάδες ορειβάτες ίσως να υπάρχει ένας που μπορεί να καταφέρει κάτι τέτοιο». Στην προσπάθειά του, ο Tomaz περιμένει να συναντήσει τα παρακάτω προβλήματα: πτώση βράχων, σεράκ, χιονοστιβάδες και προβλήματα προσανατολισμού στο βουνό, το οποίο γνωρίζει μόνο από φωτογραφίες. Για τις πρώτες τέσσερις μέρες της ανάβασης, δεν θα έχει στην πραγματικότητα την ευκαιρία να ξεκουραστεί, παρά μόνο «βιδωμένος» σε κάποιο βράχο να κοιμάται στον υπνόσακό του.

Ο Humar έχει ήδη σχεδιάσει τις πιθανές λύσεις «διαφυγής» στη διάρκεια της κατάβασής του από τη βόρεια πλευρά. Εάν οι συνθήκες είναι επικίνδυνες, θα επιλέξει να ακολουθήσει τη διαδρομή Kinshoffer, η οποία βρίσκεται κοντά στη διαδρομή Messner. Ο πιο σοβαρός προβληματισμός του Humar, που μίλησε λίγες μέρες πριν την αναχώρησή του στο Explorers Web, είναι ότι δεν θα μπορέσει να του παρασχεθεί υποστήριξη στη διάρκεια της ανάβασής του, εφόσον χρειαστεί κάτι τέτοιο «…κανένας δεν μπορεί να με βοηθήσει, είναι πολύ απότομο και πολύ επικίνδυνο». Ίσως γι αυτό κιόλας θεωρεί σαν «…εισιτήριο χωρίς επιστροφή» την κατάβασή του από την βόρεια πλευρά, η οποία είναι σαφώς ευκολότερη.

Όπως και στις προηγούμενες αποστολές, έτσι και τώρα ο Tomaz επέλεξε ο ίδιος τα υπόλοιπα μέλη που θα τον συνοδεύουν. Έτσι λοιπόν, η ομάδα περιλαμβάνει τρεις ορειβάτες (Tomo Drolec, Boštjan Repinc και Matej Mošnik), οι οποίοι τον συνοδεύουν στη διάρκεια του εγκλιματισμού στη διαδρομή Messner και ενδέχεται να τον βοηθήσουν σε περίπτωση ανάγκης, στη διάρκεια της κατάβασης. Ακόμα, υπάρχουν φυσιοθεραπευτές, οπερατέρ, φωτογράφος-δημοσιογράφος και υπεύθυνος επικοινωνιών με τον υπόλοιπο κόσμο. Στην Κατασκήνωση Βάσης, υπάρχει όλος ο απαραίτητος εξοπλισμός κάλυψης του εγχειρήματος (μέχρι και γεννήτρια για την περίπτωση που η μειωμένη ηλιοφάνεια δεν επιτρέψει την ηλιακή παραγωγή ενέργειας) και καθημερινά στέλνονται δελτία τύπου και φωτογραφίες, που δημοσιεύονται στο site του Tomaz Humar (www.humar.com)

Ο Tomaz Humar γεννήθηκε το 1969 και από το 1994 ξεκίνησε την καταπληκτική καριέρα του στην ορειβασία, με τη συμμετοχή του στην αποκαλούμενη «αποστολή του καταδικασμένου» που κατάφερε να κατακτήσει την κορυφή Ganesh V (6986) στο κεντρικό Νεπάλ. Ήδη τον επόμενο χρόνο (1995) ήταν το μοναδικό μέλος μιας αποστολής για το Annapurna που κατάφερε να φτάσει μέχρι την κορυφή. Το 1996 μαζί με τον Vanja Furlan σκαρφαλώνουν τη βορειοδυτική κόψη του Ama Dablam (6856) και κερδίζουν το βραβείο Piolet d’ Or. Την ίδια χρονιά σκαρφαλώνει σόλο στην απάτητη κορυφή Bobaye (6808). Το 1997 είναι κακή χρονιά, η αποστολή στο Nuptse δεν πάει καλά, καθώς ο σύντροφος του Humar σκοτώνεται στην κορυφή. Το 1998 ο Humar γίνεται ο πρώτος μη Αμερικανός που σκαρφαλώνει σόλο μια από τις δυσκολότερες διαδρομές βράχου στον κόσμο στο El Capitan (The Reticent Wall VI). Το 1999 σε μια 9ήμερη προσπάθεια, σκαρφαλώνει σόλο την απάτητη νότια Πλευρά του Dhaulagiri και φτάνει μέχρι τα 8000 μέτρα πριν εγκαταλείψει την προσπάθεια. Η ανάβασή του προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση και τον κατέταξε πλέον ανάμεσα στους μεγάλους ορειβάτες της εποχής μας. Το Δεκέμβριο του 2000 σε ένα ατύχημα σπάει και τα δυο του πόδια και εγκαταλείπει για πολύ καιρό την ορειβασία. Επανέρχεται το φθινόπωρο του 2002, ανεβαίνοντας το Shisha Pnagma (8048). Όπως πιστεύει ο ίδιος σχετικά με την ορειβατική δράση στα Ιμαλάια: «Δεν υπάρχει έλλειψη από ορειβατική δουλειά στα Ιμαλάια, υπάρχει έλλειψη εργατών και η θέληση για δουλειά».

Λάζαρος Ρήγος

Γεννήθηκε στην Τήνο το 1961 και ζει στο Λιτόχωρο του Ολύμπου από το 2008. Ίδρυσε το Adventure Zone το 2001, μετά από σκέψεις για δημιουργία ενός ελληνικού portal για τα σπορ περιπέτειας. Δημιούργησε αγώνες ορεινού τρεξίματος, όπως Olympus Marathon (2004), Virgin Forest Trail (2007), Χειμωνιάτικος Ενιπέας (2006), Rodopi Ultra Trail (2009), Olympus Mythical Trail (2012). Στο ενεργητικό του αρκετές συμμετοχές σε αγώνες, όπως και μικρές αποστολές ultra διασχίσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

The dream is alive! An exclusive interview of @AlexiPappas and her coach Ioannis Dagkoglou at @Advendure_Net:… https://t.co/h17u9PrjCT
"Μπόρα είναι ... ", ένα άρθρο του Θεοχάρη Λεζπουρίδη για το @Advendure_Net, όσο αφορά την πανδημία και την συμπεριφ… https://t.co/X7eSKclpux
The Loneliness of the Long Distance Runner: Μια μικρή ιστορία για την μάχη με έναν αόρατο εχθρό αλλά και την απολαυ… https://t.co/udjbiOH0Cw
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Με εξομοίωση αγώνων απαντάει στην πανδημία το Skyrunner® World Series για το 2020!

Όλα τα φιλμ του BANFF Mountain Film Festival online !

Το όνειρο είναι ζωντανό! Η Αλεξία Παππά και ο Ιωάννης Δαγκόγλου σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο Advendure!

Η Ώρα της Στήριξης...

Μπόρα είναι ...

The Loneliness Of The Long Distance Runner

Να ζήσεις Χορτιάτη και χρόνια πολλά!

Ώρα Ευθύνης...

Μπίκα και Παραδεισόπουλος στην λίστα ελίτ του Skyrunner World Series 2020!

SALEWA Alp Trainer Mid GTX

Οι κορυφαίοι της DYNAFIT προτείνουν ρουχισμό και εξοπλισμό

Αυλαία για το Salomon Mountain Cup στον Διόνυσο - αποτελέσματα!