Ορειβασία: Απολογισμός της Ομοσπονδιακής Αποστολής Νέων Ορειβατών στις Άνδεις

Από 03 Οκτ 2003
Με επιτυχία ολοκληρώθηκε στην περιοχή Cordillera Blanca των Άνδεων στο Περού η Εκπαιδευτική ορειβατική αποστολή που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας-Αναρρίχησης τον Ιούλιο του 2003. Μέλη της αποστολής ήταν οι: Πάνος Αθανασιάδης ΕΟΣ ΑΘΗΝΩΝ, Τζένη Καραλή ΑΟΣ, Γιάννης Κινατίδης ΛΕΣΧΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, Γιάννης Κωνσταντάκης ΕΟΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ, Νικόλας Λουκάκης ΕΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, Λένια Μάνδρου ΕΟΣ ΑΘΗΝΩΝ, Βασίλης Ναξάκης ΕΟΣ ΧΑΝΙΩΝ, Μιχάλης Στύλλας ΕΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ και Κώστας Τσούλκας ΕΟΣ ΑΘΗΝΩΝ, με αρχηγό τον Παύλο Τσιαντό. Σκοπός της αποστολής αυτής, ήταν να δοθούν οι ευκαιρίες και τα κίνητρα σε νέους αλπινιστές, ώστε να επεκτείνουν την ορειβατική τους δράση, σε βουνά μεγάλου υψομέτρου.

Κατά το διάστημα 10 Ιουλίου με 10 Αυγούστου, που ήταν και η διάρκεια της αποστολής πραγματοποιήθηκαν οι εξής διαδρομές και κορυφές :

18/7 Vallunaraju 5,686μ : Μ. Στύλλας –Π. Τσιαντός-Τ. Καραλή-Β. Ναξάκης
21/7 Ishinka 5,420μ (κλασική) : Γ. Κινατίδης –Γ.Κωνσταντάκης –Π. Αθανασιάδης
23/7 Tocllaraju 6,032μ (Νότια, 700 μ) : D+, Β. Ναξάκης – Μ. Στύλλας
25/7 Tocllaraju 6,032μ (κλασική ΒΔ κόψη), παραλλαγή 1998. : Π.Αθανασιάδης – Π Τσιαντός – Τ.Καραλή- Ν.Λουκάκης - Ν. Μάνδρου.

26/7 Urus Central 5,420μ (κλασική) : Β. Ναξάκης – Μ. Στύλλας
26/7 Urus Central 5,420μ (κλασική) : Πάνος Αθανασιάδης (σόλο)

2/8 Quitaraju 6,036μ (κλασσική) : Β. Ναξάκης –Γ. Κινατίδης – Μ. Στύλλας
3/8 Quitaraju 6,036μ (κλασσική) : Π. Αθανασιάδης – Π. Τσιαντός – Γ. Κωνσταντάκης- Κ. Τσούλκας

5/8 Alpamayo 5,847μ ΝΔ, 300μ, AD+ Vasco Francese variable : Π. Τσιαντός – Π.Αθανασιάδης – Λ. Μάνδρου- Τ. Καραλή.

Η περιοχή της Cordillera Blanca προσφέρει ένα μεγάλο εύρος ορειβατικών επιλογών για κάθε επίπεδο.
Γενικότερα, οι Άνδεις φημίζονται για την σταθερότητα του καιρού από τα μέσα Μαΐου μέχρι και τα μέσα Σεπτεμβρίου, αν και αυτό δεν αποτελεί πάντα κανόνα. Οι μέρες μπορεί να ξημερώνουν ηλιόλουστες, αλλά κατά την διάρκεια της ημέρας αναπτύσσονται νεφώσεις, που καλύπτουν τις κορυφές (δεν αποζημιωνόμαστε με την θέα) και πολλές φορές δημιουργούν πρόβλημα στην εύρεση της διαδρομής στην ανάβαση ή κατάβαση. Συνήθως, μια κακοκαιρία διαρκεί για 4-5 μέρες και αρκετές φορές επικρατούν ισχυροί άνεμοι. Ο καιρός στο Νότιο ημισφαίριο έρχεται από τον Νότο ή Ανατολικά. Οι καιρικές συνθήκες που συνήθως επικρατούν είναι ήπιες, αν και φέτος παρατηρήθηκαν ασυνήθιστες καλοκαιρίες κοντά στα 3,000 μέτρα όπου βρίσκεται η πόλη του Huaraz και άστατος καιρός σε μεγάλα υψόμετρα (κλειστός καιρός, συννεφιά στα 5,000- 6,000 μέτρα) όπως είδαμε και μας ενημέρωσαν οι ντόπιοι οδηγοί.

Με ορμητήριο την πόλη αυτή, η ομάδα μας οργάνωσε και σχεδίασε τις εξορμήσεις της, ξεκινώντας με την πρώτη φάση του Εγκλιματισμού, στην λίμνη Querococha (3,980μ) στην λίμνη Paron & στο βουνό Vallunaraju (5,686μ). Στη συνέχεια πραγματοποίησε την πρώτη της εξόρμηση στην Isinka valley, στο βουνό Tocllaraju ( 6,032μ.) και τέλος ολοκλήρωσε, κάνοντας το κλασσικό αλλά πανέμορφο trekking του Alpamayo, ενώ αναρριχήθηκε στο Quitarayu (6,036μ) & Alpamayo ( 5,947μ).

Η αρχική πρόκληση που αντιμετωπίσαμε όλοι, ήταν η αντίδραση του οργανισμού μας στο νερό και στην Περουβιανή κουζίνα. Επιπλέον, έπρεπε να προσαρμοστούμε στην ζωή της πόλης του Huaraz στα 3,000 μέτρα. Μια ολόκληρη πόλη να ασφυκτιά από ζωή, σαν να βρίσκεται στην κορυφή του Μύτικα στον Όλυμπο. Αλήθεια, μπορεί να το φανταστεί κανείς !

Για να προσαρμοστούμε στο υψόμετρο, αρχίσαμε χαλαρές πεζοπορίες και εξορμήσεις στις γύρω περιοχές. Επισκεφτήκαμε της όμορφη λίμνη Querococha στα 3,980 μέτρα και συνεχίσαμε την πεζοπορία μας μέχρι και τα 4,000 μέτρα περίπου, ο καθένας με τον ρυθμό του και τις δυνατότητες του.

Η επόμενή μας εξόρμηση απαιτούσε λίγο περισσότερο οργάνωση, έπρεπε να βρούμε Collectivo (μίνι βανάκια) το οποία θα μας πήγαιναν μέχρι και την Laguna Paron, όπου θα κάναμε και την πρώτη μας διανυκτέρευση, με σκοπό να κοιμηθούμε ψηλότερα από τα 3,000μ και να ανέβουμε μέχρι και το base camp 1 του Artesonraju. Αντιληφθήκαμε όλοι, πόσο δύσκολο είναι να συνεννοηθείς με τους ντόπιους αν δεν μιλάς Ισπανικά, αφού με τον συγκεκριμένο οδηγό είχαμε συμφωνήσει, μια συγκεκριμένη τιμή μέχρι τον τελικό προορισμό, αλλά μας σταμάτησε στο χωριό και απαίτησε περισσότερα χρήματα (Sol) για να μας πάει μέχρι την λίμνη Paron. (Τι άλλο μπορούσαμε να κάνουμε !)

Μετά από 2,30- 3,00 ώρες πορεία, κάναμε ένα απολαυστικό μπίβουακ (δεν ήταν και ο καλύτερος ύπνος: λίγο ανακάτεμα, βαριά αναπνοή, πονοκέφαλος) κάτω από τα αστέρια, χαζεύοντας το φεγγάρι και τους αστερισμούς του Νοτίου Ημισφαιρίου. Η εξόρμηση αυτή, ήταν μια καλή δοκιμή του εαυτού μας στο υψόμετρο και πήραμε μια πρώτη γεύση της ομορφιάς της περιοχής Cordillera Blanca και συγκεκριμένα της Laguna Paron.

Ακολούθησε η πρώτη ανάβαση στο βουνό που είχαμε επιλέξει (Vallunaraju 5,686μ), για να ολοκληρωθεί η φάση εγκλιματισμού. Το βουνό αυτό δεν είχε τεχνικές δυσκολίες το μόνο πράγμα που είχαμε να αντιμετωπίσουμε ήταν το υψόμετρο, όπου μετά τα 5,000μ. γίνεται αισθητή η επίπτωσή του στην κίνηση και αναπνοή. Επίσης, το δεύτερο βουνό που έγινε στην φάση του εγκλιματισμού ήταν το Ishinka 5,420μ.

Βασικός σκοπός της ομάδας, ήταν να γίνει σωστός εγκλιματισμός και για αυτό δόθηκε ο απαραίτητος χρόνος για να ολοκληρωθεί η πρώτη φάση επιτυχώς. Επιπλέον, χρειαζόταν και ο απαραίτητος χρόνος ξεκούρασης, αναπλήρωσης δυνάμεων και θερμίδων στην πόλη του Huaraz τον οποίο εκμεταλλευτήκαμε στο έπακρο. Στην πόλη αυτή μπορεί να βρει κανείς δυτικού τύπου εστιατόρια με καλό και φτηνό φαγητό. Επίσης, υπάρχουν ξενοδοχείο αρκετά φτηνά και γενικά μπορεί να βρει κανείς ότι χρειάζεται από προμήθειες και υλικά.

Μετά από 3 μέρες ξεκούρασης ήμασταν έτοιμοι για την κύρια φάση της αποστολής μας που ήταν το βουνό Tocllaraju (6,032μ.) στην περιοχή της Ishinka Valley. Η εξόρμηση αυτή διάρκεσε επτά ημέρες, στην οποία είχαμε μαζί μας τον μάγειρα μας τον Ουλντερίκο. Στην περιοχή αυτή παραμείναμε μια εβδομάδα, με τον καιρό να μας ταλαιπωρεί λιγάκι αφού δεν ήταν και ο ιδανικότερος, δηλ αέρα και νεφώσεις που κάλυπταν το βουνό από τις πρωινές ώρες.

Η τελευταία επταήμερη εξόρμηση αποφασίστηκε στην περιοχή του Alpamayo, που από πολλούς θεωρείται το ομορφότερο βουνό στο κόσμο. Στην περίπτωση αυτή δυσκολευτήκαμε να επιλέξουμε ανάμεσα στα βουνά που θα μπορούσαμε να επισκεφτούμε στην Cordillera Blanca, (υπάρχουν άπειρες επιλογές) αλλά τελικά η πλειοψηφία κατέληξε, ότι θα ήθελε να πεζοπορήσει το κλασικό trekking του Alpamayo και να θαυμάσει το βουνό αυτό.

Συγκεκριμένα, για το Alpamayo μας φρέναρε το ατύχημα που συνέβη εκεί με τον θάνατο 8 ορειβατών στην διαδρομή Vasco Francese δύο εβδομάδες πριν από την δική μας εξόρμηση. Μάλιστα την ημέρα που ανεβαίναμε στο Base Camp 1, ακολουθούσε μια ομάδα Περουβιανής διάσωσης για την εύρεση και του τελευταίου χαμένου. Σίγουρα το θέαμα, να βλέπεις ένα νεκρό παγωμένο άνθρωπο να τον σέρνουν στο χιόνι δεν ήταν και ότι καλύτερο και δεν επηρέασε θετικά την ψυχολογία κάποιων από εμάς.

Το Alpamayo τα δύο τελευταία χρόνια έχει αλλάξει ολοκληρωτικά, μετά τις τελευταίες κατολισθήσεις και το πρόσφατο ατύχημα. Οι σχηματισμοί των αυλακώσεων (λουκιών) στο βουνό αυτό την περίοδο που το επισκεφτήκαμε, ήταν αρκετά ασταθή και μαλακά και το χιόνι ήταν αρκετά υγρό και βαρύ. Ιδιαίτερα ασταθής φάνηκαν επίσης να είναι οι μεγάλες κορνίζες και σχηματισμοί ( μανιτάρια & πύργοι χιονιού) στην κορυφογραμμή του βουνού. Η ομάδα μας που επιχείρησε σκαρφάλωμα στην πλαγιά του Alpamayo δεν βγήκε στην κορυφή.

Όλα τα μέλη της αποστολής θα ήθελαν να ευχαριστήσουν την Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας για την οργάνωση αυτής της αποστολής.

Οι εμπειρίες που ζήσαμε: οι αναβάσεις στα 5,000 - 6,000 μέτρα, οι αναστολές που αντιμετωπίσαμε, οι υποχωρήσεις που κάναμε, ο καιρός που μας παίδεψε, η συντροφικότητα και συνεργασία που δημιουργήθηκε, μέχρι τους ανθρώπους του Περού που παρόλη την φτώχια τους παραμένουν χαρούμενοι και αισιόδοξοι, θα μείνουν για πάντα αποτυπωμένες στο μυαλό μας.

Ευχόμαστε να συνεχίσει να δίνεται η δυνατότητα σε νέους ορειβάτες να ζήσουν ανάλογες εμπειρίες! Η αποστολή αυτή ήταν πετυχημένη στους στόχους που έθεσε. Το κυριότερο ήταν η ασφαλής επιστροφή μας, με κυρίαρχο το αίσθημα στις καρδιές μας, για περαιτέρω αναβάθμιση και προαγωγή της Ελληνικής Ορειβασίας.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
Αν αποφασίσετε να επισκεφτείτε την περιοχή και δεν έχετε εμπειρία από οργάνωση μιας αποστολής - εξόρμησης καλό είναι να θυμάστε :

- Τουλάχιστον 1 ½ - 2 μήνες είναι καλό να έχετε φροντίσει την φυσική σας κατάσταση. Οι πεζοπορίες μέχρι τα base camp είναι απολαυστικές (ανάμεσα σε δέντρα, λίμνες, ποτάμια) και όχι κουραστικές, αφού τον εξοπλισμό τον κουβαλούν τα άλογα και μουλάρια. Τα δύσκολα αρχίζουν από εκεί και μέχρι το base camp 1, όπου κανείς κουβαλά όλο τον εξοπλισμό στην πλάτη και η ανάβαση είναι αρκετά ανηφορική! Για την περίπτωση αυτή, δηλαδή τη βελτίωση της φυσικής σας κατάστασης, εκτός από το τρέξιμο, καλό είναι να έχετε περπατήσει, πολύωρες αναβάσεις με σακίδιο στην πλάτη. Μην ξεχνάτε βέβαια, την σωστή οργάνωση του σακιδίου και την επιλογή των αποκλειστικά απαραιτήτων (ρουχισμός, φαγητό, εξοπλισμός) που θα χρειαστείτε και θα κουβαλήσετε!

- Δώστε όσο περισσότερο καιρό γίνεται στην προσαρμογή του οργανισμού σας στο υψόμετρο. Από τα 3,000 μέτρα είναι θεμιτό να αρχίσετε να πίνετε νερό ώστε να διατηρήσετε ενυδατωμένο τον οργανισμό σας. Προσπαθήστε να πίνετε αρκετό νερό (μπορείτε να αγοράσετε εμφιαλωμένο) ακόμα και αν δεν διψάτε και να λαμβάνετε λογικές ποσότητες τροφής. Καλό είναι στην αρχή να αποφεύγετε να τρώτε φαγητά που πωλούνται στο δρόμο, μέχρι ο οργανισμός να συνηθίσει σταδιακά τις τοπικές τροφές .

- Στην πόλη του Huaraz υπάρχουν αρκετά γραφεία οδηγών, οι οποίοι είναι πάντα πρόθυμοι να σας δώσουν πληροφορίες για τις συνθήκες που επικρατούν στα βουνά.
Καλό είναι να διασταυρώνετε τις πληροφορίες που λαμβάνετε!

- Τέλος, πάρτε όλη την καλή διάθεση μαζί σας, γιατί πρόκειται να επισκεφτείτε έναν ορειβατικό παράδεισο και μια όμορφη χώρα με πολλές εκπλήξεις που περιμένουν να σας αποκαλυφθούν !
 

Λάζαρος Ρήγος

Γεννήθηκε στην Τήνο το 1961 και ζει στο Λιτόχωρο του Ολύμπου από το 2008. Ίδρυσε το Adventure Zone το 2001, μετά από σκέψεις για δημιουργία ενός ελληνικού portal για τα σπορ περιπέτειας. Δημιούργησε αγώνες ορεινού τρεξίματος, όπως Olympus Marathon (2004), Virgin Forest Trail (2007), Χειμωνιάτικος Ενιπέας (2006), Rodopi Ultra Trail (2009), Olympus Mythical Trail (2012). Στο ενεργητικό του αρκετές συμμετοχές σε αγώνες, όπως και μικρές αποστολές ultra διασχίσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

The dream is alive! An exclusive interview of @AlexiPappas and her coach Ioannis Dagkoglou at @Advendure_Net:… https://t.co/h17u9PrjCT
"Μπόρα είναι ... ", ένα άρθρο του Θεοχάρη Λεζπουρίδη για το @Advendure_Net, όσο αφορά την πανδημία και την συμπεριφ… https://t.co/X7eSKclpux
The Loneliness of the Long Distance Runner: Μια μικρή ιστορία για την μάχη με έναν αόρατο εχθρό αλλά και την απολαυ… https://t.co/udjbiOH0Cw
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Με εξομοίωση αγώνων απαντάει στην πανδημία το Skyrunner® World Series για το 2020!

Όλα τα φιλμ του BANFF Mountain Film Festival online !

Το όνειρο είναι ζωντανό! Η Αλεξία Παππά και ο Ιωάννης Δαγκόγλου σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο Advendure!

Η Ώρα της Στήριξης...

Μπόρα είναι ...

The Loneliness Of The Long Distance Runner

Να ζήσεις Χορτιάτη και χρόνια πολλά!

Ώρα Ευθύνης...

Μπίκα και Παραδεισόπουλος στην λίστα ελίτ του Skyrunner World Series 2020!

SALEWA Alp Trainer Mid GTX

Οι κορυφαίοι της DYNAFIT προτείνουν ρουχισμό και εξοπλισμό

Αυλαία για το Salomon Mountain Cup στον Διόνυσο - αποτελέσματα!