Βιβλία: Η Μεγάλη Πορεία

Από 02 Μαρ 2003
Η ανθρωπότητα έχει γνωρίσει απίστευτες ιστορίες θάρρους και αυτοθυσίας μέχρι σήμερα. Στις σελίδες της Ιστορίας έχουν γραφτεί τα ονόματα όλων εκείνων που εξερευνώντας άγνωστες περιοχές, βρέθηκαν να περιπλανώνται αναζητώντας τον δρόμο προς την σωτηρία, αντιμετώπισαν κινδύνους και κακουχίες, που ξεπερνούν τα όρια της ανθρώπινης φαντασίας. Καμιά απ αυτές όμως δεν αγγίζει το μέγεθος του κατορθώματος που πραγματοποίησε ο Slavomir Rawicz και οι σύντροφοί του. Φυγάδες, ολομόναχοι, αντιμέτωποι με τα στοιχεία της φύσης, επιχείρησαν μια δραματική πορεία προς την ελευθερία. Με μοναδικά εφόδια ένα τσεκούρι, ένα μαχαίρι και τρόφιμα για μια μόλις εβδομάδα, οι εφτά άνδρες διέσχισαν μια ολόκληρη ήπειρο -τη Σιβηριανή Αρκτική, την έρημο Gobi και τελικά τα Ιμαλάια. Δεν επρόκειτο για εξερευνητές ή ανθρώπους της περιπέτειας, ήταν μόνο δραπέτες, αιχμάλωτοι πολέμου.

Ο νεαρός αξιωματικός του Πολωνικού Ιππικού, Slavomir Rawicz, πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Ρώσους κατά την Γερμανο-Σοβιετική διχοτόμηση της Πολωνίας στα τέλη του 1939 και μεταφέρθηκε με πλοίο σε στρατόπεδο εργασίας, στο διαβόητο «Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ», 1000 χιλιόμετρα βόρεια της λίμνης Βαϊκάλης, στην Γιακουτία. Εκεί βρέθηκε ανάμεσα σε διάφορες εθνότητες: Φιλανδούς, Τσέχους, Ουκρανούς, Γάλλους, ακόμα και Έλληνες. Ήταν μόλις 25 χρονών και καταδικάστηκε σε 25 χρόνια καταναγκαστική εργασία. Δεν είχε πολλά να χάσει. Ένα βράδυ του 1941, μετά από προσεκτικό σχεδιασμό, ο Rawicz και έξι σύντροφοί του γλίστρησαν κάτω από τα συρματοπλέγματα του στρατοπέδου. Χάθηκαν μέσα στην άγρια χιονοθύελλα που μαίνονταν και ξεκίνησαν ένα μαρτυρικό ταξίδι προς νότο, για να καλύψουν μια απόσταση μεγαλύτερη των 5.000 χιλιομέτρων, ως την υπό Αγγλική κυριαρχία Ινδία.

Ο Rawicz και οι σύντροφοί του, καλυμμένοι με τομάρια ζώων, αναζητούσαν την τροφή τους όπως οι πρώτοι κυνηγοί της Λίθινης Εποχής στην Σιβηρία χιλιάδες χρόνια πριν, πορεύονταν στα τυφλά χωρίς χάρτες για προσανατολισμό. Στα μισά του επίπονου ταξιδιού τους, οι επτά άνδρες έφτασαν στην έρημο Gobi, όταν μετά τις πρώτες μέρες χωρίς νερό κατέρρεαν. Στην αφήγηση του Rawicz, στο διάστημα των δύο εβδομάδων της διάσχισης της ερήμου, είναι διάχυτη η απελπισία και ο πόνος των ταλαιπωρημένων φυγάδων. Μετά την έρημο Gobi εκτείνεται το Θιβέτ και τα Ιμαλάια και στο τέλος της δραματικής πορείας η Ινδία και η ελευθερία. Ο Rawicz κατατάχθηκε ξανά στο στρατό (!!!) και συνέχισε τον πόλεμο εναντίον των Γερμανών στο πλευρό των πρώην δεσμωτών του, του Κόκκινου Στρατού.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναγνωστών του Amazon.com, οι οποίες προσεγγίζουν τις 200, το βιβλίο του Rawicz βαθμολογείται με 4½ στα 5. Δεν θα σταθούμε στα γενικά επαινετικά σχόλια του συνόλου, αλλά στον επικριτικό σχολιασμό κάποιου αναγνώστη από τη Φιλανδία, πιστεύοντας ότι τα όσα αρνητικά γράφει, έχουν να προσφέρουν κάτι στον υποψήφιο αναγνώστη του Long Walk:

«…δεν υπάρχει περίπτωση να περπατήσει κανείς 50 χιλιόμετρα τη μέρα, σε χιόνι βάθους ενός μέτρου και σε θερμοκρασίες κάτω απ το μηδέν. Πρέπει να έχει οπωσδήποτε σκι! Χωρίς αυτά δεν μπορεί να περπατήσει περισσότερα από 7-8 τη μέρα σε τέτοιες συνθήκες. Αυτό είναι γνωστό σε όλους εμάς που ζούμε σ αυτά τα γεωγραφικά πλάτη και σε παρόμοιο κλίμα. Ακόμα, το ίδιο ισχύει για κάποιον που ανοίγει τρύπες σ ένα παγωμένο ποτάμι της Σιβηρίας, όπου ο πάγος φτάνει το ένα μέτρο πάχος. Ο πάγος είναι σκληρός σαν μέταλλο και δεν μπορείς να σκάψεις τρύπα με ένα κούτσουρο, είναι εντελώς αδύνατο. Και πώς γίνεται να στύβεις τα βρεμένα σου ρούχα και να τα ξαναφοράς μέσα στο μανιασμένο αέρα, με το θερμόμετρο πολλούς βαθμούς κάτω απ το μηδέν? Κι αυτό με την έρημο Γκόμπι? Πώς μπορεί κάποιος να περπατάει μέσα στη ζέστη της ερήμου επί μέρες, έχοντας ελάχιστες σταγόνες νερού για να ξεδιψάσει, όταν κάτω από τέτοιες συνθήκες δεν μπορείς να αντέξεις περισσότερο από μερικές ώρες? Θα πρότεινα στον εκδότη να κατατάξει το “The Long Walk” στην κατηγορία της Φαντασίας και όχι της Αυτοβιογραφίας / Περιπέτειας. Κι αυτό, εάν πράγματι υπήρξε ποτέ κάποιο πρόσωπο που λεγόταν Slavomir Rawicz, πράγμα που αμφισβητώ…»

Η ανανεωμένη έκδοση του βιβλίου, κυκλοφορεί με μεταφρασμένο στα Αγγλικά, τον πρόλογο του συγγραφέα στην Πολωνική έκδοση.

Αγοράζοντας αυτό το βιβλίο από την Amazon ενισχύετε το Adventure Zone

Λάζαρος Ρήγος

Γεννήθηκε στην Τήνο το 1961 και ζει στο Λιτόχωρο του Ολύμπου από το 2008. Ίδρυσε το Adventure Zone το 2001, μετά από σκέψεις για δημιουργία ενός ελληνικού portal για τα σπορ περιπέτειας. Δημιούργησε αγώνες ορεινού τρεξίματος, όπως Olympus Marathon (2004), Virgin Forest Trail (2007), Χειμωνιάτικος Ενιπέας (2006), Rodopi Ultra Trail (2009), Olympus Mythical Trail (2012). Στο ενεργητικό του αρκετές συμμετοχές σε αγώνες, όπως και μικρές αποστολές ultra διασχίσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

"H Άνδρος αλλιώς ... ", ένα ορειβατικό και αναρριχητικό διήμερο γεμάτο εικόνες, συναισθήματα και αδρεναλίνη:… https://t.co/KINjAv9WFT
Ξεκινάει το "Nisos Crete - Lizard Ultra Tour 2020', το νέο εγχείρημα του Δ. Δημητρίου: https://t.co/ynOpCAhVPT https://t.co/FHVVVhRPfv
Feline SL: Σταθερότητα, προστασία και εξαιρετική πρόσφυση από την @DYNAFIT_SpeedUp, αναλυτικό review από το… https://t.co/1kmBj5jjur
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Η Άνδρος ... αλλιώς!

Ξεκινάει το Nisos Crete - Lizard Ultra Tour 2020, το νέο εγχείρημα του Δ. Δημητρίου!

Salomon Supercross, ένα άξιο μέλος της "Cross" οικογένειας

Διάσχιση της Ορεινής Ελλάδας ενάντια στην αιολική καταστροφή των ελληνικών βουνών!

Μια μέτρια μέρα ...

Feline SL: Σταθερότητα, προστασία και εξαιρετική πρόσφυση από την Dynafit!

Η Γη δεν ανήκει σε κανέναν - Save Greek Mountains! (video)!

Η ζωή των “ultra”...

Accept the Challenge: Ορειβατικό & Αναρριχητικό διήμερο στην Άνδρο!

Κατασκηνωτικός εξοπλισμός POLO

Συσκευές θερμικής απεικόνισης PULSAR AXION XM30S, KEY XM22 και ΧΜ30!

Αντίσκηνο Salewa Litetrek Pro II - Εντυπώσεις από νύχτες εκεί έξω !