Βιβλία: Προσκύνημα στο Nanga Parbat

Από 05 Ιουλ 2003
Όταν στις 4 Ιουλίου 1953 ο Hermann Buhl επέστρεψε στην κατασκήνωση στα 6900 μέτρα από την πετυχημένη μοναχική ανάβαση στο Nanga Parbat, επισφράγισε σχεδόν με βεβαιότητα, αυτό που θεωρείται σαν το πιο σημαντικό κατόρθωμα που έγινε ποτέ από έναν άνθρωπο μόνο του, στη μακριά και ασυμπλήρωτη ιστορία της ορειβασίας. Η μνημειώδης κατάκτηση της 3ης 8000άρας κορυφής από τον Buhl (οι δύο που είχαν προηγηθεί: Annapurna & Everest), δημιούργησε μια ατζέντα για τους περιπετειώδεις ορειβάτες για τον υπόλοιπο μισό 20ο αιώνα. Η προπολεμική αλλά και μεταπολεμική τάση ήταν «να κατακτηθούν οι κύριες κορυφές με τεράστιες αποστολές, που κυριαρχούνταν από εθνικό χρώμα». Ο Buhl αν και μέλος εθνικής αποστολής ο ίδιος, με την επική προσπάθειά του στο βουνό, υπενθύμισε σε όλους ότι τα βουνά δεν κατακτώνται, παρά μόνο μπορεί να ανέβει κανείς μέχρι εκεί, αν μάλιστα οι συνθήκες είναι κατάλληλες. Ωστόσο, ο κυριότερος παράγοντας επιτυχίας είναι ο ανθρώπινος.

Το βιβλίο «Προσκύνημα στο Nanga Parbat» γράφτηκε το 1954, σχεδόν αμέσως μετά το σπουδαίο του κατόρθωμα στα Ιμαλάια. Μεταφράστηκε λίγο αργότερα στα αγγλικά και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Αγγλία, το 1956 (στην Αμερική κυκλοφόρησε σαν «Η Μοναχική Πρόκληση»). Αυτό συνέβη σε μια περίοδο, όπου ακόμα γινόταν πρώτες αναβάσεις στις μεγάλες κορυφές των Ιμαλαΐων και κυκλοφορούσε με επιτυχία μια σειρά από βιβλία για ορειβατικές αποστολές. Το ολοζώντανο στην περιγραφή βιβλίο του Buhl, ένα μείγμα ανατολικής αναρρίχησης βράχου, με τη σπουδαία ανάβαση στα Ιμαλάια μόλις προς το τέλος του –μοιάζει κάτι σαν bonus στο βιβλίο- χτύπησε αμέσως μια χορδή στους φιλόδοξους νεαρούς ορειβάτες της εποχής. Εκδόθηκε την ίδια εποχή που κυκλοφόρησαν τα βιβλία των Guido Magnone (The West Face) και Gaston Rebuffat (Starlight and Storm) και σηματοδότησε την αλλαγή στην ορειβατική τάση, που ήδη διαμορφωνόταν στη δεκαετία του ‘50.

Μόνο ένα σύντομο αλλά μοναδικό κεφάλαιο προς το τέλος του βιβλίου ασχολείται με τον τελικό θρίαμβο στο Nanga Parbat. Το υπόλοιπο βιβλίο αποτελεί την ορειβατική ιστορία του Hermann Buhl, από τα σχολικά του χρόνια, ως ενός ασήμαντου παιδιού ανάμεσα στους συμμαθητές του και γιου ενός φτωχού πατέρα, όταν μια ακαταμάχητη εσωτερική παρόρμηση τον οδήγησε να γίνει ένας νεαρός και εύθραυστος αναρριχητής, επιχειρώντας απ την αρχή δύσκολες αναβάσεις στους βράχους της αγαπημένης του πατρίδας, του Innsbruck. Αργότερα, ήρθε η ώρα να αποκτήσει τα προσόντα ώστε να γίνει ένας εκπαιδευμένος οδηγός βουνού, δυναμώνοντας τη φυσική του κατάσταση με μεταφορές φορτίων στα βουνά. Και στο τέλος, με την απόλυτη επιμονή του και την ακούραστη προσπάθειά του στις πιο ακραίες από τις δύσκολες αναρριχήσεις στις Αυστριακές Άλπεις, προχώρησε στο να λατρέψει τους Δολομίτες και τελικά, ανάμεσα στο βράχο, το χιόνι και τον πάγο των μεγάλων κορυφών στις δυτικές Άλπεις, όργωσε ένα μοναχικό «αυλάκι» για να φτάσει στην προσωπική του κορυφή, ανάμεσα σε άλλους ορειβάτες των ημερών του, κατακτώντας από εκεί και πέρα όχι μόνο μια φανταστική τεχνική αλλά και μια υπεράνθρωπη ενέργεια και αντοχή.

Στην ιστορία του Buhl, το ένα έπος στο βράχο ακολουθείται από το επόμενο, το χιόνι και ο πάγος στοιβάζονται στην κορυφή και τελικά, ακόμα οδηγημένος από τη νουθεσία της αυτογνωσίας –ότι έχει ήδη ανακαλύψει τα απόλυτα όρια και τις ικανότητές του- θα βρεθεί να σκαρφαλώνει μόνος, στις χειρότερες χειμερινές συνθήκες, συχνά νύχτα, συχνά στο μισό χρόνο μόνο, τις μεγάλες “impossibles” (ακατόρθωτες διαδρομές) που πιο πριν είχαν κατακτηθεί μόνο χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες ελάχιστων σχοινοσυντροφιών από θρυλικούς άσους της ορειβασίας. Από τα πρώτα χρόνια του στα βουνά, μια «φωνή» τον προειδοποιούσε ότι κάποια μέρα θα καλούνταν να αντιμετωπίσει μια ορειβατική εμπειρία που θα ξεπερνούσε όλα τα προηγούμενα όρια δυσκολίας, κινδύνου αλλά και σπουδαιότητας.

Με το θάνατο του Buhl, λίγα μόλις χρόνια μετά την ανάβαση του Nanga Parbat, έληξε και η βραχύβια παρουσία ενός σπουδαίου ορειβάτη από το προσκήνιο. Το βιβλίο του αλλά και οι ζωντανές μνήμες που αφήνει η ανάγνωσή του, το έχουν κατατάξει στα κλασσικά βιβλία περιπέτειας, ενώ ακόμα και σήμερα συνεχίζει να εμπνέει τους φιλόδοξους ορειβάτες και τα τολμηρά σχέδιά τους.

Αγοράζοντας αυτό το βιβλίο από την Amazon ενισχύετε το Adventure Zone
Λάζαρος Ρήγος

Γεννήθηκε στην Τήνο το 1961 και ζει στο Λιτόχωρο του Ολύμπου από το 2008. Ίδρυσε το Adventure Zone το 2001, μετά από σκέψεις για δημιουργία ενός ελληνικού portal για τα σπορ περιπέτειας. Δημιούργησε αγώνες ορεινού τρεξίματος, όπως Olympus Marathon (2004), Virgin Forest Trail (2007), Χειμωνιάτικος Ενιπέας (2006), Rodopi Ultra Trail (2009), Olympus Mythical Trail (2012). Στο ενεργητικό του αρκετές συμμετοχές σε αγώνες, όπως και μικρές αποστολές ultra διασχίσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

Speedway Ultra Trail – Διεκδικώντας τα σκήπτρα του πιο γρήγορου, παρουσίαση του νέου αγώνα από το @Advendure_Net :… https://t.co/YEKvZOScIy
Are you ready for @OlympusMarathon , the most prestigious skyrunning race in Greece? #OM #OM2020 #OlympusMarathon https://t.co/peTAE9L1ZL
Ο Στυλιανός Καϊάφας μας μιλάει για τον επετειακό 10ο Hortiatis Trail Run: https://t.co/aQN5lom4sR https://t.co/FxJ6rxM7ff
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Speedway Ultra Trail – Διεκδικώντας τα σκήπτρα του πιο γρήγορου!»

Ο Στυλιανός Καϊάφας μας μιλάει για τον επετειακό 10ο Hortiatis Trail Run!

17 Φεβρουαρίου 1980: 40 χρόνια από την 1η χειμερινή ανάβαση στο Έβερεστ

Τα αποτελέσματα του Tarawera Ultra Marathon

CAT S52, ένα όμορφο smartphone για σκληρή χρήση

Τα αποτελέσματα του Salomon Mountain Cup - Πάρνηθα

Οι αιολικοί σταθμοί απειλή για τη βιοποικιλότητα της Οίτης

Merrell MTL Astrum: Ένα εργαλείο για τρέξιμο σε χειμερινές συνθήκες!

Κύκλωμα διακίνησης ερυθροποιητίνης σε όλη την Ευρώπη εξαρθρώθηκε στην Ισπανία...

PETZL Swift RL

Χορτιάτης Trail Run - Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα

MERRELL Moab 2 GTX: Η γοητεία του κλασικού